| Specyficzne
ukształtowanie geograficzne Izraela powoduje w różnych częściach
kraju znaczne różnice klimatyczne: klimat śródziemnomorski - strefa
przybrzeżna; umiarkowany - płaskowyż; tropikalny - zapadlisko
Jordanu.
Równina nadbrzeżna ma zimę łagodną, a lato gorące. Tutaj średnia
temperatura w skali roku wynosi 20°, w pasie gór 17°, a w dolinie
Jordanu 25°. Najzimniejszym miesiącem jest styczeń, a najcieplejszym
sierpień. W styczniu średnia temperatura na wybrzeżu wynosi 12°,
w górach 8-10°, zaś w dolinie Jordanu 12-13°. W sierpniu natomiast
24-26° nad morzem, 22-26° w górach, a w depresji Jordanu 28-34°.
Długość dnia uzależniona jest od kąta padania promieni słonecznych.
W lecie dni są krótsze niż w Polsce, a w zimie dłuższe. Słońce
w najdłuższym dniu (21 czerwca) świeci 14 godzin, zaś w najkrótszym
(22 grudnia) 10 godzin. Charakterystyczne jest krótkie trwanie
zmierzchu, po zachodzie słońca prawie natychmiast zapada noc.
Ziemia Święta ma tylko dwie pory roku: susza (lato) i deszczowa
(zima). Pora zimowa rozpoczyna się w październiku i trwa do kwietnia.
Największe ulewy występują w grudniu i styczniu.
Roczny opad wody deszczowej zależny jest od szerokości geograficznej
i wysokości nad poziom morza: średnia obniża się z północy na
południe od 700 do 900 mm wzdłuż wybrzeża; waha się pomiędzy 500-600
mm w górach i spada od 450 do 250 mm, a nawet niżej, w dolinie
Jordanu. Śnieg pada niezmiernie rzadko i w małych ilościach. Na
nizinie nadmorskiej występuje obfita rosa w czasie od czerwca
do sierpnia, a w górach we wrześniu.
Wiatry zimne i suche, które w lecie wieją z północy i z północnego
wschodu, łagodzą upały tej pory roku. W zimie natomiast wieje
wiatr z południowego zachodu, który łącząc się z wiatrem zachodnim
(od morza) przynosi deszcz. Wiosną i jesienią często wieje gorący
wiatr ze wschodu (z pustyni), zwany po arabsku "szarqijeh"
i wiatr południowo-wschodni nazywany po arabsku "chamsin"
(wieje zazwyczaj 49 dni w roku), obydwa są bardzo szkodliwe dla
rolnictwa i dla zdrowia mieszkańców.
|
